Kinderen groeien op in een wereld die sneller verandert dan ooit. Juist nu hebben ze ons nodig: ouders die luisteren zonder oordeel, signalen oppikken, écht aanwezig zijn en zelf ook eerlijk over hun gevoelens durven zijn. Zodat kinderen zich niet terugtrekken als het moeilijk wordt, maar leren praten en om hulp durven vragen.
We Are The Village
Van en voor ouders
De gezondheidszorg staat onder grote druk. We kunnen niet wachten op oplossingen dus zullen we zelf in actie moeten komen. We Are The Village is een beweging van en voor ouders. Met herkenbare verhalen, inspiratie en praktische handvatten voor eerlijke gesprekken. Niet als oplossing, maar als startpunt. Want mentale gezondheid begint thuis, met échte aandacht, ongemakkelijke vragen en luisteren zonder oordeel.
Ons doel
Wij ouders vormen de basis voor een nieuwe generatie. Hoe ze denken, voelen, liefhebben en omgaan met tegenslagen. Kinderen die zich thuis gehoord en serieus genomen voelen, ontwikkelen vaker een positief zelfbeeld. Ze weten beter wat ze nodig hebben en durven daar ook naar te handelen. Dat legt de basis voor hun mentale gezondheid later. Laten we het samen doen.
Want: It takes a village to raise a child.
Ons team
We Are The Village heeft een bestuur van vier personen:
Opgroeien in een gezin met verslaving, financiële zorgen en het verlies van een ouder bracht een zoektocht naar veiligheid met zich mee. Ondanks al deze uitdagingen was er één stabiele factor: de onvoorwaardelijke band met mijn moeder, die altijd tijd voor me maakte en écht naar me luisterde. Toen ik later worstelde met angst en paniek, kon ik terugvallen op die stevige basis en durfde ik om hulp te vragen. In een snel veranderende wereld vol digitale afleidingen vind ik het essentieel om écht contact met onze kinderen te maken, hen een plek te bieden waar ze zich gezien en gehoord voelen, en een uitlaatklep te bieden voor alle uitdagingen waar ze vandaag de dag mee te maken hebben. Door ruimte te geven voor open gesprekken en door humor, spel en creativiteit in te zetten, kunnen we kinderen helpen beter om te gaan met de uitdagingen in de wereld van nu!
Mijn leven lang ben ik gefascineerd door de rafelranden van de menselijke psyche en hoe we elkaar vinden of verliezen in groepen. Als sociaal psycholoog, DEI-adviseur en dansdocent voor jongeren tussen de 4 en 21 jaar, heb ik gezien wat er gebeurt wanneer een persoon zich gehoord voelt. Een veilige omgeving maakt het verschil tussen jezelf terugtrekken of je stem laten horen. Luisteren is ruimte creëren voor iets nieuws. Het meest leer ik door écht naar mijn kinderen te luisteren. Misschien komt mijn gevoeligheid voor dit alles voort uit het balanceren tussen werelden. Mijn Surinaamse en Nederlandse roots hebben me inzicht gegeven in hoe identiteit je positie bepaalt en hoe het je kan verrijken, maar ook onbedoeld buiten kan sluiten. Dat besef versterkt mijn drang om een collectieve ruimte te bouwen. We Are The Village is voor mij meer dan een project; het is een missie, een gedeelde verantwoordelijkheid, omdat mentale gezondheid iets is wat we samen dragen. We kunnen het verschil maken en een wereld bouwen waarin jongeren niet alleen overleven, maar geworteld zijn. It takes a village. Let’s build it.
Praten was bij ons thuis de norm. Mijn ouders, psycholoog en pedagoog, moedigden ons aan om te delen wat we voelden. Juist als we boos, verdrietig of stil waren. Mijn moeder zei dan: "Mokken helpt niet, vertel wat je dwarszit, dan zoeken we samen een oplossing." Mijn vader, die als een van de weinige vaders van zijn generatie elke vrijdag voor ons zorgde, leerde ons dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Niet bij meisjes, en zeker ook niet bij jongens. Toen mijn dochter opgroeide en zei hoe fijn het was dat we overal over konden praten, besefte ik: dit is niet vanzelfsprekend. Het is een vaardigheid die je oefent. Reflectie, doorvragen en open gesprekken, ook over lastige thema’s, vormen de rode draad in mijn leven en werk als docent en onderzoeker. Hoe bouwen we een inclusieve, democratische samenleving en welke rol spelen wij daar zelf in? Met We Are The Village wil ik bijdragen aan een wereld waarin we beter voor elkaar zorgen. Waar ruimte is voor verhalen, kwetsbaarheid en echt contact.
Als kind van een Filipijnse vader en Nederlandse moeder groeide ik op in een gezin waarin culturele waarden voortdurend in balans moesten worden gebracht. Dat ging niet altijd zonder horten en stoten, maar één ding stond vast: familie was de kern. Die veilige basis leerde me hoe essentieel het is voor een kind om zich gezien, gehoord en gesteund te voelen.Toch is een stabiel thuisfront vandaag de dag geen vanzelfsprekendheid. Onze maatschappij ontwikkelt zich razendsnel, technologie verandert de manier waarop kinderen opgroeien, en de uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd, zijn complexer dan ooit. Ik voel een diepe verantwoordelijkheid om bij te dragen aan een toekomst waarin elk kind de ruimte krijgt om zich vrij en veerkrachtig te ontwikkelen. Want alleen als kinderen zich veilig voelen, kunnen ze écht ontdekken wie ze zijn, hun grenzen bewaken en met vertrouwen hun eigen pad bewandelen. Luisteren is de eerste stap. Écht luisteren is de sleutel tot verandering.
De lastigste gesprekken zijn vaak de belangrijkste. Als er weinig op het spel stond, was het ook niet lastig. Overal om mij heen, in mijn persoonlijke leven en in mijn werk als psycholoog/coach/trainer, kom ik het tegen: De vermijding van het uitspreken of bespreken van dat wat er echt toe doet. Omdat het ongemakkelijk voelt, omdat het pijn doet, omdat de tranen bovenkomen, omdat we bang zijn voor de gevolgen.
Tegelijkertijd heb ik zelf vaak ervaren, of bij anderen gezien wat een opluchting het geeft wanneer er wel wordt uitgesproken, kilo's denkbeeldig gewicht van de schouders, een zware klomp uit de maag. Praten is belangrijk, luisteren net zo goed. Even stil zijn, niet meteen een oplossing, verzachting of verdediging. Ruimte, warmte, erkenning en steun bieden. Als ouder van drie kinderen weet ik maar al te goed wat een uitdaging dit soms ook is. Ook al ben ik een professional en heb hier best wel voor doorgeleerd, ik kan soms ook maar al te goed hulp gebruiken, net als ieder ander. Dat kunnen we voor elkaar betekenen.
Dat is waarom ik het zo gaaf en een eer vindt om onderdeel van We are the village te mogen zijn. Want deze missie: praten, luisteren en elkaar steunen is wat ieder mens helpt. En daarmee de samenleving ook weer een beetje. Daar bouw ik graag aan mee. Ik ben blij one of the village te zijn!
Onze kinderraad
Van links naar rechts:
Nev, Eyse, Tommy, Wolf, Uma, Mick, Zoe, Moritz, Charlie en Doris.
